The A-Team

Met de A van A-lignment

Alles wat goed is blijft; Knight Rider, The Dukes of Hazzard, The A-Team. Ook al heeft iedere aflevering precies dezelfde en voorspelbare opbouw, dezelfde hoofdpersonen, hetzelfde slot en dezelfde muziek.

Uniek eigenlijk dat de tekstschrijvers ons zo lang exact dezelfde verhaallijnen leuk hebben kunnen laten vinden. En soms nog steeds leuk laten vinden. Mij wel althans. Af en toe pak ik nog wel eens een afleveringentje mee waarin Hannibal een meesterlijk plan heeft, B.A. van drie stalen balken en één plaat een tank in elkaar last en Face minstens twee vrouwen versiert. Hoe kan dat dan toch? Dat, ook al weten we al lang hoe het gaat aflopen, we toch met spanning blijven kijken en zelfs één of twee reclameblokken trotseren?

Ik denk dat we op zoek zijn naar bevestiging van dàt wat we eigenlijk al weten. Dat geeft ons een aangenaam gevoel. Net als met inkoop. Bij de Nevi hebben we allemaal geleerd hoe het moet. We kennen de modellen, de methodes, weten wie de hoofdpersonen zijn en kunnen vaak op ons gevoel al een onderhandelingsresultaat voorspellen. We gaan alleen naar congressen en seminars om dàt te horen wat we eigenlijk al wisten. Gewoon om je er steeds bewust van te zijn dat we er nog lang niet alles uit halen wat er in zit. En àls je al denk dat je je inkoophuis eindelijk op orde hebt, dan is de omgeving waar je organisatie in zit al weer veranderd. Dat laatste is zo mogelijk wel het meest lastige aspect van inkoop. Je organisatie pro-actief volgen.

Inkoop is geen doel op zich voor de meeste organisaties. Inkoop maakt het mede mogelijk dat een organisatie kan functioneren en in de private sector zelfs kan concurreren. Net als HR, sales en productie overigens. Eager als we zijn willen we dat nog wel eens uit het oog verliezen. Dan draven we door en gaan we heel zelfverzekerd bedenken wat goed is voor de organisatie. Maar door dat te doen, verliezen we bijna per definitie onze slagkracht. Het MT krijgt het gevoel de grip op ons te verliezen en dat vinden ze niet prettig. Als dat het geval is gaan zij òns sturen. En dan zijn we nog veel verder van huis….

Vòòr dat gebeurt, moeten we dus weten wat er van ons wordt verwacht. Wat er door het MT onder een goed inkoopresultaat wordt verstaan. En dat kan het meest eenvoudig door het ze gewoon expliciet te vragen. Moeten we goedkoop inkopen, moet het snel, is de rechtmatigheid van belang, de innovatiekracht van leveranciers, het verkleinen van het risicoprofiel of bijvoorbeeld de bijdrage aan een duurzame uitstraling? Iedere professionele organisatie heeft hier over nagedacht en er een koers op uitgezet. Om succesvol te zijn doet inkoop er verstandig zich zo goed mogelijk aan deze koers te houden en geen eigen koers te gaan varen.

Kamann gaf in ‘99 in zijn BOP- (of POP) model al aan dat het inkoopbeleid, de inkooporganisatie en de inkoopprocessen afgeleid moeten zijn van het organisatiebeleid, de organisatiestructuur en de organisatieprocessen. Althans om succesvol te zijn. De mate waarin deze drie goed op elkaar zijn afgestemd wordt tegenwoordig steeds vaker aangeduid als Aligned. Je moet dus eerst weten wààr je je op moet richten. Daarna kun je je inkooporganisatie pas gaan inrichten om tot slot inkoop te kunnen gaan verrichten. Lees daarom als inkoper dus niet alleen de jaarverslagen van je belangrijkste leveranciers, maar vooral ook van je eigen organisatie goed door.

Als ik binnenkort op vakantie ga pak ik waarschijnlijk voor de vijfde keer Asterix en de Belgen uit de kast en kijk ik voor de achtste keer de DVD van Fawlty Towers. Gewoon om weer even te zien dat er nog steeds niets is veranderd. Dat de Galliërs nog steeds onoverwinnelijk zijn en dat Manuel nog steeds geen woord Engels spreekt. Heerlijk vind ik dat.

Wim Nieland is Senior Consultant bij DPA Conink in Zwolle